ອອສກາເຄີຍເປັນນັກຜະຈົນໄພໃນໃຈສະເໝີ. ລາວມັກສຳຫຼວດສະຖານທີ່ໃໝ່ໆ, ພົບປະຜູ້ຄົນໃໝ່ໆ, ແລະ ລອງສິ່ງໃໝ່ໆ. ດັ່ງນັ້ນເມື່ອລາວພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ກາງທະເລຊາຍ, ລາວຮູ້ວ່າລາວກຳລັງຈະຜະຈົນໄພ.
ໃນຂະນະທີ່ລາວຍ່າງຜ່ານດິນຊາຍຮ້ອນ, ອອສກາເລີ່ມຮູ້ສຶກຫິວນໍ້າ. ລາວໄດ້ເອົາຂວດນໍ້າມານຳ, ແຕ່ມັນເກືອບຈະຫວ່າງເປົ່າແລ້ວ. ລາວຫລຽວເບິ່ງອ້ອມໆ, ຫວັງວ່າຈະພົບຫ້ວຍນໍ້າ ຫຼື ນໍ້າສ້າງ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ລາວເຫັນແມ່ນດິນຊາຍທີ່ຂະຫຍາຍອອກໄປທຸກທິດທາງ.
ເມື່ອລາວຄິດວ່າລາວອາດຈະຕ້ອງຍອມແພ້ແລະຫັນກັບຄືນ, ລາວໄດ້ສັງເກດເຫັນຮ້ານສະດວກຊື້ຂະໜາດນ້ອຍຢູ່ໄກໆ. ລາວເລັ່ງຝີມືຂອງລາວຂຶ້ນ, ຢາກຮູ້ວ່າເຂົາເຈົ້າມີຫຍັງດື່ມບໍ່.
ເມື່ອລາວຍ່າງເຂົ້າໄປໃກ້ຮ້ານ, ລາວໄດ້ເຫັນປ້າຍໂຄສະນາເຄື່ອງດື່ມເຢັນໆຂອງເຂົາເຈົ້າ. ລາວຟ້າວແລ່ນເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ ແລະ ໄປຫາຕູ້ເຢັນ. ແຕ່ເມື່ອລາວເປີດປະຕູ, ລາວຮູ້ສຶກຜິດຫວັງທີ່ພົບວ່າເຄື່ອງດື່ມທັງໝົດຢູ່ໃນຈອກພາດສະຕິກທີ່ໃຊ້ແລ້ວຖິ້ມ.
ອອສກາມີຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມມາຕະຫຼອດ, ແລະລາວຮູ້ວ່າຈອກພາດສະຕິກທີ່ໃຊ້ແລ້ວຖິ້ມແມ່ນສາເຫດຫຼັກທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດມົນລະພິດ. ແຕ່ລາວຫິວນໍ້າຫຼາຍຈົນບໍ່ສາມາດຕ້ານທານໄດ້. ລາວຈັບເອົາຈອກໜຶ່ງແລະຕື່ມນໍ້າໝາກນາວເຢັນໆໃສ່ຈອກ.
ໃນຂະນະທີ່ລາວດື່ມເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ລາວຮູ້ສຶກແປກໃຈກັບລົດຊາດທີ່ສົດຊື່ນຂອງມັນ. ນ້ຳເຢັນໆໄດ້ດັບຄວາມຫິວ ແລະ ຟື້ນຟູອາລົມຂອງລາວ. ແລະ ໃນຂະນະທີ່ລາວຫລຽວເບິ່ງອ້ອມຮ້ານ, ລາວເລີ່ມສັງເກດເຫັນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ໜ້າປະຫຼາດໃຈ - ບໍ່ມີຖັງຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຈອກທີ່ໃຊ້ແລ້ວຖິ້ມ.
ລາວໄດ້ຖາມເຈົ້າຂອງຮ້ານກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້, ແລະ ນາງໄດ້ອະທິບາຍວ່າເຂົາເຈົ້າຫາກໍ່ປ່ຽນໄປໃຊ້ຈອກໃຊ້ແລ້ວຖິ້ມຊະນິດໃໝ່ທີ່ເຮັດຈາກວັດສະດຸທີ່ຍ່ອຍສະຫຼາຍໄດ້ທາງຊີວະພາບ. ຈອກເຫຼົ່ານີ້ເບິ່ງແລະຮູ້ສຶກຄືກັບພາດສະຕິກ, ແຕ່ຕົວຈິງແລ້ວພວກມັນເຮັດມາຈາກພືດ.
ອອສກາປະທັບໃຈຫຼາຍ. ລາວເຄີຍຄິດວ່າຈອກໃຊ້ແລ້ວຖິ້ມເປັນໄພພິບັດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ, ແຕ່ດຽວນີ້ລາວເຫັນວ່າມີວິທີທີ່ດີກວ່າ. ລາວດື່ມນ້ຳໝາກນາວໝົດແລ້ວ ແລະ ມຸ່ງໜ້າກັບອອກໄປທະເລຊາຍ, ຮູ້ສຶກສົດຊື່ນ ແລະ ມີຄວາມຫວັງ.
ໃນຂະນະທີ່ລາວຍ່າງ, ລາວຄິດກ່ຽວກັບບົດຮຽນທີ່ລາວໄດ້ຮຽນຮູ້. ລາວຮູ້ວ່າບາງຄັ້ງ, ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຄິດວ່າພວກເຮົາຮູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງທັງໝົດ. ແລະບາງຄັ້ງ, ແມ່ນແຕ່ການປ່ຽນແປງເລັກໆນ້ອຍໆ - ເຊັ່ນການໃຊ້ຈອກທີ່ຍ່ອຍສະຫຼາຍໄດ້ທາງຊີວະພາບ - ສາມາດສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້.
ເມື່ອລາວໄປຮອດບ່ອນຕັ້ງແຄ້ມ, Oscar ມີຄວາມຊື່ນຊົມໃໝ່ຕໍ່ຈອກພາດສະຕິກທີ່ໃຊ້ແລ້ວຖິ້ມ. ລາວຮູ້ວ່າພວກມັນບໍ່ສົມບູນແບບ, ແຕ່ພວກມັນສາມາດເປັນຊັບພະຍາກອນທີ່ມີຄຸນຄ່າໃນບາງສະຖານະການ. ແລະດ້ວຍຕົວເລືອກທີ່ຍ່ອຍສະຫຼາຍໄດ້ທາງຊີວະພາບແບບໃໝ່ທີ່ມີຢູ່, ພວກມັນສາມາດເປັນທາງເລືອກທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຫຼາຍກວ່າ.
ໃນຂະນະທີ່ລາວຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນເຕັ້ນຂອງລາວໃນຕອນກາງຄືນ, Oscar ຮູ້ສຶກຂອບໃຈຕໍ່ການຜະຈົນໄພທີ່ບໍ່ຄາດຄິດທີ່ໄດ້ນຳພາລາວໄປສູ່ຄວາມຮັບຮູ້ນີ້. ລາວຮູ້ວ່າລາວຈະສືບຕໍ່ສຳຫຼວດໂລກດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເປີດກວ້າງ ແລະ ຄວາມເຕັມໃຈທີ່ຈະຮຽນຮູ້. ແລະໃຜຈະຮູ້ວ່າຄວາມແປກໃຈ ແລະ ການຄົ້ນພົບອື່ນໆຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ຂ້າງໜ້າ?
ເວລາໂພສ: ພຶດສະພາ-05-2023